E-KRAMA.COM - нашая старонка ў Нью-Ёрку

Электронная крама <> Бюлетэнь "Весткі й Паведамленьні" <> Альманах "Беларус" <> Архіў газэты "Беларус"
Галоўная     Навіны     Абвесткі     Крама    
"Весткі й Паведамленьні"   
"Рубікон"     Альманах "Беларус"     Архіў газэты "Беларус"    Кантакты   

 

АПОШНІЯ ПАДЗЕІ

 

Купальле ў штаце Нью-Ёрк 


 

    Пасьля перапынку, выкліканага пандэміяй карона-вірусу, у шта­це Нью-Ёрк прайшло трады­цыйнае сьвяткаваньне абраду Купальля. Імпрэза была арга­нізаваная суполкай  “Беларусы ЗША – Разам лягчэй” з удзе­­лам Беларуска-Амэрыканскага Згурта­ваньня “Пагоня”. Гэтым ра­зам рэгістра­цыя для ўдзелу ў імпрэзе была закрытая і адбы­валася па запросінах арганізата­раў. Пасьля леташняга пера­пынку было прыемна ізноў пабачыць знаёмыя прыго­жыя мясьціны і сяброў-землякоў.

      Сьвяткаваньне Купальля ў Нью-Ёрку сярод найноўшай хвалі беларускай эміграцыі бярэ пачатак ад 1999 году, калі ў беларускім рэсорце Белэйр-Менск сабраліся беларусы і ад­значылі гэты старадаўні нацыянальны абрад. Затым з дапа­могаю Пятра і Алены Ры­жых, што пазнаёміліся якраз на Ку­пальлі ў Белэйр-Менску, была зной­дзеная пляцоўка ў вы­датным запаведні­ку Ўард-Паўнд-Рыдж на поўнач ад го­рада Нью-Ёрка ў верхняй частцы штату, дзе цяпер штогод і пра­водзіцца нью-ёрскае Купальле. Наагул сьвяткаваньні Ку­пальля праводзіліся і раней, асабліва сярод паваеннай хвалі іміграцыі. 

      Сёлета надвор’е было спрыяльным, хоць удзень часам сонца засьцілі хмаркі, але дажджу не было. Увазе гасьцей, асабліва моладзі, была прадстаўленая багатая праграма – спартовыя мерапры­емствы і гульні, эстафэта, гайкінг, ва­лей­бол, футбол. Жадаючыя маглі па­спрабаваць свае сілы ў прак­тыкаваньнях ёгі. Можна было падмацаваць свае сілы драні­камі ды іншымі стравамі, што пад­рыхтавалі арганізатары.

      Сёлета не атрымалася забясьпе­чыць усіх жадаючых на­цыянальнымі сторямі, але сп-ня Валянціна Якімовіч кожны раз падкрэсьлівае, што народныя строі, актыўны ўдзел у аб­радах і сьпевах падвышаюць адказнасьць за Купальле. Перад пачат­кам абраду прысутныя па­рамі праходзілі праз браму, ачы­шчаліся вадою і заручаліся падтрымкай містыч­ных сілаў, і тады сядалі на лаву цала­вацца з сваімі абраньнікамі – калі абедзьве асобы паварочвалі галовы ў той самы бок, гэта па­казвала на гармонію адносінаў і тоеснасьць характараў.

      Спадарства Рыжых, мужчынская яе частка, з дапамогаю іншых хлопцаў і мужчынаў заняліся нарыхтоўкай дроваў для вогнішча. Вогнішча было падрых­таванае з “дрэвам жыцьця” – слупом з колам наверсе. Прысутныя пачалі сьпя­ваць зазыў­ныя ”Добры вечар добрым людзям! Клічам мы вас на Ку­паль­ле!” Купальская грамада абрала князя-Купа­ліша і Купа­лінку. Сёлета імі сталі Вадзім і Гражына. Затым, пасьля захаду сонца, пачаўся купальскі абрад, які вяла сп-ня Валянціна Якімовіч. Удзельнікі сьпявалі: “А ў нас сёньня Купалачка-Купала, а на заўтра ў нас Іванічка”; “А йшла Купалка сялом-сялом, ой рана-рана, раненька”. Пад гэтыя ку­пальскія сьпевы Купаліш з Купалінкай падпалілі вог­нішча, жордку-слуп з колам наверсе, што маюць магіч­нае значаньне і тлу­мачацца традыцый­най міталёгіяй як “дрэва жыцьця”, што злучае неба і зямлю.

      Прысутныя сталі хадзіць карагодамі і сьвяваць тра­дыцыйныя сьпевы, якія хораша запявала сп-ня Ва­лян­ціна Які­мовіч. Сьпевы падхоплівалі прысутныя. Сярод сьпеваў былі “Купалінка”, “Ой рана на Йвана”. Калі жордка-вось з ко­лам перагарае і падае, дык на каго яна пакажа, азначае, што гэтыя людзі цягам году ажэняцца.

      Яшчэ была спаленая выява злой багіні Мары-Марэны, і разам зь ёю зь ёю – усё дрэннае і шкоднае, усе страхі й трывогі.

      Затым пачаліся купальскія гульні, сярод іх кара­год “Падушачка”.

      У часе гульняў “нячысьцікі” скралі Купалінку, і та­ды дружына з князем-Купалішам начале кінулася на яе пошу­кі. Нарэшце Купалінку знайшлі, і радас­ная грама­да пачала скокі праз вогнішча. Агонь, па народ­ных уяў­леньнях, мае ачышчальную сілу, а вогнішча стварае злучальную сілу як складнік котлішча, гас­падаркі, ся­мейнага дабрабыту.

      Затым моладзь выправілася шукаць папараць-квет­ку. Той хто знойдзе яе, стане шчасьлівы, зможа разу­мець мову прыроды.

      Потым удзельнікі сьвята маглі пад­мацавацца стра­вамі й выпіць крупніку – традыцыйнага напою, у выраб якога улу­чаныя каля трыццаці лекавых траваў.

      Пасьля традыцыйнага абраду адбыў­ся акустычны канцэрт, з энтузіязмам су­стрэты моладзьдзю. Перад прысутнымі выступіў Аляксандар Мазгавы з кавэ­рамі “Я нарадзіўся тут” З. Вайцюшкевіча і “Бусел” гурта “Дай дарогу!”. Міхаіл Шаўчэнка выканаў творы, што ён напі­саў сам. Затым прысутныя заўзята тан­чылі з каляровымі “ма­гічнымі жэзламі”.

      Затым жадаючыя прыняць удзел у купаньні паехалі асьвя­жыцца ў праха­лоднай вадзе.

      Назаўтра усе мелі нагоду працяг­ваць насалоджвацца вы­датнымі края­відамі й цудоўным надвор’ем, прайсьціся па пры­гожых мясьцінах і калегавацца зь землякамі.

      Падзяка за добра падрых­та­ванае і выдатна праведзенае сьвяткаваньне і за якасна пра­ведзены час належыцца доб­рай знаўцы фальклору і традыцыяў Ва­лянціне Якімовіч і арганіза­та­рам сьвят­каваньня – Ганьне Шарко і Аляксандру Мазгаво­му, сям’і Рыжых, Кацярыне Алексан­дроўскай, Вадзіму Кры­вавязу, Яўгену Іванюку, Вяча­славу Аднавораву, Міхаілу Шаўчэнку.

      Спадзяемся на падтры­маньне тра­ды­цыі, што прахо­дзіць праз выпраба­ваньні і жа­даем, каб і ў наступным годзе адбылася такое ж добрае сьвят­каваньне Купальля.

Віталь ЗАЙКА




Беларускі пікнік у Цэнтральным парку
    

      У нядзелю, 23 траўня 2021 году, беларусы Нью-Ёрку правялі ся­броўскі пікнік, на які сабраліся людзі ня толькі зь Нью-Ёрку, але і з іншых штатаў, у тым ліку з Каліфорніі.

      Напачатку старшыня Беларуска-Амэ­рыканскага Згуртаваньня “Пагоня” сп. Віталь Зайка распавёў пра трагічную сьмерць беларускага патрыёта і грамадз­кага актывіста зь Лідчыны Вітольда Ашурка, які быў несправядліва засуджа­ны на 5 год зьняволеньня і памёр, па афіцыйнай вэрсіі ўладаў, ад “спыненьня сэрца”, хоць меў выдатнае здароўе і ня меў ніякіх праблемаў з сэрцам. Сьмерць Вітольда Ашурка мусіць быць неадклад­на расьсьледавана незалежнымі мэдыч­нымі экспэртамі. Рэжым Лукашэнкі ўзмацняе рэпрэсіі, спрабуе зьнішчыць кожнага нязгоднага з амаль 27-гадовым гватоўным панаваньнем, але на месца загінуўшых будуць падымацца новыя героі. І Вітольд Ашурак быў менавіта адным з такіх герояў. “Справа, за якую аддаў жыцьцё Вітольд Ашурак, перамо­жа, і ягонае імя будзе належна ўшана­ванае ў новай, вольнай Беларусі”.

      Потым выступіла Надзея Нортан з Сан-Францыска і паінфармавала прысут­ных пра стварэньне новай беларускай арганізацыі: Асацыяцыі Беларусаў Амэ­рыкі (АБА). Яна распавяла пра мэты і прынцыпы арганізацыі, што яна ўлучае суполкі з шэрагу штатаў ЗША і мае каардынаваць і яднаць дзейнасьць усіх ужо існуючых беларускіх арганізацыяў Амэрыкі. Таксама сярод мэтаў – пашы­рэньне інфармацыі пра беларуска-амэ­ры­канскую грамаду, прадстаўленьне яе інта­рэсаў перад народам і ўрадам Злу­чаных Штатаў, спрыяньне захаваньню беларус­кай мовы, культуры і традыцыяў і дапа­мога Беларусі ў здабыцьці са­праўднай незалежнасьці, свабоды і дэ­макратыі. Ужо прайшло некалькі акцыяў і імпрэзаў пад эгі­даю АБА, сярод якіх “Падарожжа БЧБ-сьцягу”, свае­асаблі­вая эстафэта перадачы сьцяга па бела­рускіх суполках Амэрыкі, ад за­ходняга да ўсходняга ўзьбярэжжаў, таксама ада­сланы шэраг пэтыцыяў у пад­трымку сва­боды ў Беларусі, праведзеы шэраг каар­дынацыйных нарадаў прад­стаўнікоў бе­ларускіх суполак.

      Сп-ня Нортан адзначыла, што сёнь­ня яна выступае фактычна з прэзэнта­цыяй новай арганізацыі і дала спасылку на яе сайт aba-together.org.

      Затым перад прысутнымі выступіла Ганна Шарко, прадстаўніца суполкі “Бе­ларусы ЗША. Разам Лягчэй”. Прамоўца распавяла пра імпрэзы, што ладзяцца ў Нью-Ёрку, у тым ліку пра роварны пра­бег, што прайшла напярэдадні, і таксама пра канкрэтную акцыю – падтрымку сям’і, якую несправядліва высяляюць зь Беларусі.

      Слова таксама ўзяў сп. Кастусь Сіліч, які адмыслова прыехаў зь Лёс-Ан­джэлесу, і які працуе ў бізнэсе сонечных элемэнтаў. Ён распа­вёў пра патрэбу ка­ардынацыі і ўзаемнага інфармаваньня бела­рускіх бізнэсаў у Амэрыцы. Пра­моўца таксама адзначыў патрэбу пашы­рэньня інфармацыі пра бе­ларускія біз­нэсы сярод беларус­кай грамады Амэ­рыкі, каб свае падтрымлівалі сваіх.

      Затым з кароткімі паведам­леньнямі пра свае арганізацыі і з плянамі на блі­жэйшы час высту­пілі таксама старшыня БАЗА сп-ня Натальля Федарэнка і стар­шыня Згуртаваньня “Пагоня” сп. Віталь Зайка, які прапанаваў увазе пры­сутных календары і бюлетэнь арганіза­цыі “Весткі й Паведамленьні”. Удзель­нікі ім­прэзы насалоджваліся файным надвор’ем і мелі добрую нагоду калега­вацца зь землякамі ў не­фармальных абставінах, заво­дзіць новыя знаёмствы.

Віталь ЗАЙКА




Мітынг за вызваленьне палітвязьняў

      

 

      У нядзелю, 9 траўня, на Мангэта­не адбыўся мітынг за вызвалень­не ўсіх палітвязьняў у Беларусі, колькасьць якіх працягвае расьці кожны дзень. Мітынг быў арганізаваны супольна Бела­руска-Амэ­рыканскім Згурта­ваньнем “Па­гоня” і Беларуска-Амэры­канскім За­дзіночань­нем. У мітынгу ўзялі ўдзел людзі з роз­ных штатаў ЗША, якія трымалі ў руках лёзунгі за вызваленьне палітвязьняў і плякаты з іх імё­на­мі.

      Напачатку мітынгу перад прысутны­мі выступіў старшыня Згуртаваньня “Пагоня” сп. Віталь Зайка, які прывітаў прысутных і падзякаваў за ўдзел. Далей ён адзначыў, што рэжым у Беларусі ка­рыстае з любой нагоды, каб пашыраць страх і паніку сярод насельніцтва, каб за­пабегчы любой формы пратэсту супраць ужо амаль 27-гадовага панаваньня анты­нацыянальнага аўтарытарнага рэжыму, што набывае ўсё больш рысаў рэжыму таталітарнага. Даходзіць да абсурдных выпадкаў, калі людзей затрымліваюць за любыя спалучэньні, часам выпадковыя, белых і чырвоных колераў у адзеньні й побытавых рэчах. Беларускія нацыя­нальныя колеры забараняюцца і абвяш­чаюцца “нацыстоўскімі”, насуперак мер­каваньням экспэртаў-гісторыкаў на пер­шы плян выходзяць прапагандысты рэ­жыму, што высоўваюць бізарныя абвіна­вачаньні супраць беларускіх нацыяналь­ных сымболяў. Мэта ўсяго гэтага віда­вочная – запалохаць людзей, не дапусь­ціць новага ўздыму пратэстных настрояў у грамадзтве, якое ўжо амаль хутка бу­дзе год як узьнялося супраць панаваньня рэжыму. Беларусы Амэрыкі мусяць да­памагаць і дапамагаюць сваім братам і сёстрам на Бацькаўшчыне, і трэба вы­значыць, як рабіць гэта ў найбольш эфэктоўны спосаб.

      Затым слова ўзяў старшыня Нью-Ёрскага аддзелу Беларуска-Амэрыкан­скага Задзіночаньня  сп. Сяргей Кудзе­ліч. Ён адзначыў, што беларусы Нью-Ёрку і ЗША мусяць узьняць свой голас у абарону палітзьняволеных у Беларусі і рабіць усё магчымае, каб спрыяць вызва­леньню палітзьняволеных, людзей якіх рэжым Лукашэнкі несправядліва кінуў за краты і асудзіў па прыдуманых прэ­тэкстах. Дзеля найбольш эфэктоў­нага супраціву ў справе перасьледу рэжымам сваіх грамадзянаў беларусы паўсюль, і ў краіне і на чужыне, а ў тым ліку і ў Амэ­рыцы, мусяць яднацца, каардынаваць свае дзеяньні і ўзмацняць салідарнасьць.

      Перад прысутнымі таксама выступі­ла сп-ня Аксана Стэфэнс, сястра выкра­дзенага ў Маскве і перавезенага ў Менск юрыста і палітычнага дзеяча сп. Юрася Зянковіча, які цяпер зьяўляецца адным з палітзьняволеных у Беларусі. Яна адзна­чыла, што яе брат быў незаконна арыш­таваны расейскай службай ФСБ  й пера­дадзены беларускаму КГБ, і гэта паказ­вае, як два аўтарытарныя рэжымы пад­трымліваюць адзін аднаго. Прамоўца так­­сама распавяла пра свае захады ў абаро­не палітзьняволеных і таксама яе брата, імя якога было на плякатах, якія трымалі ўдзельнікі мітынгу, і падзякавала прысут­ным за падтрымку і неабыякавасьць.

      Затым слова ўзяў доктар-псыхіятар і мэдыйны экспэрт адносна падзеяў у Бе­ларусі, сп. Дзьмітры Шчыгельскі.  Ён пра­аналізаваў падзеі апошняга часу ў Бела­русі і падкрэсьліў, што рэжым узмацняе рэпрэсіі й зачышчае прастору ад кож­най, нават уяўнай, праявы пратэстных настрояў. Цяпер, на спадзе пратэстных настрояў, рэжым адрасна рэагуе на кож­ную акцыю, кожны крок апанэнтаў, чаго не было і фызычна не ўяўлялася магчы­мым пры большай актыўнасьці народу. І менавіта ў гэтым палягае сакрэт пера­могі – удзел як мага большага ліку лю­дзей у палітычных працэсах, пашырэнь­не інфармацыі пра гвалты і парушэньні, якія зьдзяйсьняе рэжым Лукашэнкі. Прамоўца таксама заклікаў усіх прысут­ных працаваць праз сваіх кангрэсмэнаў і сэнатараў па інфармаваньні амэрыкан­скай грамадзкасьці аб становішчы і па­рушэньнях правоў чалавека ў Беларусі.

      Прысутныя раздавалі ўлёткі міна­кам, выгукалі лёзунгі супраць рэжыму Лукашэнкі й у падтрымку вызваленьня ўсіх палітзьняволеных у Беларусі.

Віталь ЗАЙКА




Чарнобыльскі мітынг на Мангэтане

      У нядзелю, 25 красавіка 2021 го­ду, Беларуска-Амэрыканскае Згур­таваньне “Пагоня” правяло мі­тынг, прысьвечаны 35-й гадавіне Чарно­быльскай трагедыі. На акцыі, што ад­бы­лася насупраць будынку штаб-кватэры Ар­ганізацыі Аб’еднаных Нацыяў на Ман­­гэтане, прысутнічалі беларусы, якія ад­мы­слова прыехалі з розных штатаў ЗША.

      Перад удзельнікамі мітынгу выступіў сп. Віталь Зайка, старшыня Згурта­ваньня “Пагоня”. Ён нагадаў прысутным пра падзеі 35-гадовай даўніны, часы аварыі на атамнай станцыі, калі на Беларусь прыйшла радыяцыйная хмара, і лёг чор­ны цень катастрофы, ка­лі народу не паве­дамілі пра маштабы трагедыі, не забясьпечылі інфармацыяй і мінімальнымі ме­рамі перасьцярогі, калі дзеці разам з да­рослымі выходзілі на першамайскія мі­тынгі, арганізаваныя камуністычнымі структурамі, дыхалі насычаным нуклідамі паветрам, удыхалі радыёактыўны пыл. Затым былі трагедыя пе­расяленьня, ад­мена ільготаў для пацяр­пе­лых ад аварыі й ліквідатараў, а пазь­ней – заявы Лука­шэнкі, што небясьпека ўжо прайшла і ні­быта на забруджанай тэ­рыторыі можна вырошчваць чыстую сель­скагаспадарчую прадукцыю. У выніку зда­роўе тысяч лю­дзей было непапраўна па­шкоджанае. За­тым Лукашэнка пад маркаю “энэргетыч­най незалежнасьці” завёў краіну ў яшчэ большую залежнасьць ад Расеі – цішком ад народу было вырашана збудаваць атам­ную электрастанцыю, выкарыстоўваючы расейскі ка­пітал, расейскія кам­паніі, ра­сейскія праекты, з будучай расейскай утылізацыяй радыёадпадкаў – гэта фактычна энэргетычнае расейскае паняволеньне новых пакаленьняў беларусаў і дамоклавы ра­дыяцыйны меч над імі.

      Прысутныя выказалі салідарнасьць з пацярпелымі ад аварыі на Чарнобыль­скай АЭС, ліквідатарамі, з іхнымі сем'я­мі, у якія Чырнобыль прынёс хваробы і сьмерць, з тымі, хто і дагэтуль працягва­юць жыць на тэрыторыі, забруджанай ра­дыёнуклідамі. Удзельнікі мітынгу таксама выказалі пратэст супраць палітыкі рэ­жыму Лукашэнкі ў дачыненні да па­цяр­пелых ад атамнай катастрофы, су­праць няўзгодненага з народам, перанесшым катастрофу, будаўніцтва атамнай станцыі каля Астраўца, што нясе новую па­грозу для радыяцыйнай бясьпекі Бела­ру­сі, зда­роўя і жыцьця яе грамадзянаў, якія ня хочуць другога Чарнобылю. Прысутныя таксама патрабавалі вызваленьня ўсіх па­літвязьняў і сыходу дыктатара Лука­шэн­кі. На мітынгу гучалі поклічы “Жыве Бе­ларусь!”, “Не – новаму Чарнобылю ў Бе­ларусі”,  ”Беларусь – так! Лукашэнка – не!”, “Свабоду палітвязьням”, “Свабоду Беларусі”.

Віталь ЗАЙКА


 

Сьвяткаваньне беларускімі арганізацыямі Дня Волі ў Саўт-Рывэры

 

      У суботу, 27 сакавіка 2021 году, адбылося супольнае сьвятка­ваньне Дня Волі беларускімі арганізацыямі рэгіёну Нью-Ёрк—Нью-Джэрзі—Пэнсыльванія. Сьвяткаваньне адбылося ў Грамадзкім цэнтры пры цар­кве Сьв. Эўфрасіньні Полацкай у Саўт-Рывэры, Нью-Джэрзі. На сьвяткаваньне зьехаліся беларусы з розных штатаў, ня­гледзячы на пагрозу, што надалей уяў­ляе карона-вірус.

      Напачатку імпрэзы Тацяна і Валян­цін Дзямешчыкі, музыкі-выканаўцы бе­ларускіх сьпеваў, прывіталі прысутных у Грамадзкім цэнтры, распавялі пра тую працу, якую пакінулі нам папярэднія пакаленьні беларусаў. Затым вядучая імпрэзы сп-ня Натальля Федарэнка, старшыня БАЗА, павіншавала прысут­ных ад імя Беларуска-Амэрыканскага Задзіночаньня і распавяла пра парадак дня сьвяткаваньня. Яна дала слова Стар­шыні Беларускага Народнага Фронту сп. Зянону Пазьняку. Ён павіншаваў прысутных з найвялікшым беларускім сьвятам і спыніўся на той ролі, якую адыграла дата 25 Сакавіка ў беларускай гісторыі. Прамоўца пачаў ад часоў Кас­туся Каліноўскага і пытаньня нацыя­нальнага самаакрэсьленьня для белару­саў. Самаахвярнасьць і мужнасьць зма­гароў су­праць расейскага паняво­леньня пазьней перадала­ся адраджэнцам на­ступ­ных часоў і знайшла свой вынік у складаныя часы Першай сусьветнай вай­ны і рэвалюцыі, калі бы­лыя калёніі эўра­пэйскіх імпэрыяў сталі вызваляц­ца і зай­маць сваё месца сярод незалежных дзяр­жаваў. Тады Беларусь у найскладаных умовах здолела абвесьціць сваю неза­лежнасьць, якая пра­трывала нядоўга, але ад­чыніла дарогу для зма­ганьня на­ступ­ным пака­леньням. І ў выніку па­ўста­ла незалежная Бела­русь, хоць неўзабаве яна была захопленая падступнымі анты­на­цыянальнымі сіламі. Але змаганьне пра­цягваецца і цяпер набірае беспрэцэ­дэнт­ную моц. Ёсьць усё ў нас для нар­маль­нага жыцьця, маем цудоўных лю­дзей, прыгожую зямлю, выдатную гісто­рыю, але няма ў нас пакуль што свабоды. І вось цяпер народ бароніць сам сябе. Больш няма на каго спадзявацца. Сьцяг, што быў дзяржаўным тры гады, цяпер вяртаецца, ён стаў усьведамленым сым­болем для мільёнаў людзей. “Гэты рэ­жым, нягледзячы на рэпрэсіі, з грукатам і пылам абваліцца, і над усёй краінай будзе лунаць наш нацыянальны сьцяг і загучыць наш нацыянальны гімн “Мы выйдзем шчыльнымі радамі!”, і заўжды яны будуць сымболямі нашай свабоды і незалежнасьці. Жыве нашая свабода! Жыве Беларусь!”

      Перад прысутнымі выступіў адзін з найбольш актыўных грамадзкіх дзеячаў старэйшага пакаленьня сп. Янка Запруд­нік. Ён распавёў пра плён дейнасьці па­пярэдніх пакаленьняў, якія тут, у Амэ­рыцы, далі магчымасьць нам працягваць сваё нацыянальнае і рэлігійнае жыцьцё як беларусам. І цэрквы сталі ня толькі дамамі малітвы, але і супольнасьцю, што лучыла людзей. Трэба пасьлядоўней прыцягваць новых людзей, што прыехалі зь Беларусі нядаўна і працягваюць пры­яжджаць цяпер, да грамадзкай дзей­насьці. Бо воля вымагае высілку, што­дзённай працы, вымагае прыкладу для іншых. Вечнасьць нацыі, народу, зале­жыць ад кожнага з нас”.

      Затым з прывітальнымі словамі да грамады выступілі Старшыня Беларуска-Амэрыканскага Згуртаваньня “Пагоня” сп. Віталь Зайка, рэдактар газэты “Бела­рус” сп-ня Ганна Сурмач. Ад імя прысут­ных сп-ня Натальля Федарэнка, старшы­ня БАЗА, прывітала былога рэдактара газэты “Беларус”, а цяпер рэдактара бю­летэня “Весткі і Паведамленьні” і альма­наха “Беларус” сп. Марата Клакоцкага, а таксама прадстаўнікоў Грамадзкага цэнтру ў Саўт-Рывэры Колю Бахара, Та­цяну Дзямешчык і Вадзіма Васільева.

      Пасьля адбылася мастацкая частка, падчас якой музыкі, спадарства Дзямеш­чыкаў, выканалі песьні “Я ня ганю землі чужыя” на словы Г. Бураў­кіна, “Мой родны кут” Я. Коласа, “Купа­лін­ку”, “Бе­ларусачку”. Затым прыгучалі “Пагоня”, “Простыя словы” і “Магутны Божа”. Прагучалі таксама вершы: “Я – Бела­русь, я чорная зямля”  Ў. Карат­кевіча ў выкананьні Ганны Шыд­ловай, “За свабоду сваю я душой па­стаю” Я. Ку­палы ў выкананьні Тацяны Бурак, “Родная мова” М. Танка ў выкананьні Ганны Са­рачынскай, урывак зь верша Ла­рысы Геніюш “Як жыць – дык жыць для Беларусі” Л. Геніюш у выкананьні Валера Мінца, верш Я. Купалы “Хай жа вам так не здаецца, што бяда зацісьне” ў выкананьні Арцёма Няпомня­шчага. Сп-ня Галіна Пазьняк прачытала вершы М. Танка “Ня плач, наш дзень настане…”, уры­вак з паэмы З. Пазьняка “Вялікае Княс­тва”, Р. Барадуліна “Бе­ларусы ўсіх кра­ёў, яднайцеся”. Верш Я. Коласа “Род­ныя вобразы” прачытала Віталіна Кіры­лава. Прысутныя з прыем­насьцю слуха­лі сьпе­вы і вершы, пад­пявалі і, наагул, вельмі цёпла ўспрымалі выступы.

      Потым на прыгожым панадворку Грамадзкага цэнтру адбыўся пікнік, дзе сябры і знаёмыя маглі ўбачыцца пасьля працяглага часу, а прысутныя ўпершы­ню навязаць кантакты, калегавацца зь землякамі. Надвор’е і прыгожая мясьці­на вельмі спрыялі добраму настрою.

Віталь ЗАЙКА